Archiwalne wpisy w kategorii 'KDR'

Green Ferus tylko 45 milionów zeny! – wykrzyczał kupiec, lecz niemal w tym samym momencie zorientował się, że jego oferta nie dotarła do, znikającego już poza piętnastokratkowy zasięg wzroku, swordmana. Tymczasem niedoszły klient, z obłąkańczym błyskiem w oku, biegł po brukowanej białą kostką ulicy. Podróżny pył grubą warstwą wbił się w ubranie i włosy młodzieńca, co nawet dla zupełnego laika było jasną oznaką, że wędrowiec przybył do stolicy z daleka. Mimo skrajnego wyczerpania młodzieniec wciąż parł do przodu. Krok za krokiem. Na granicy świadomości. - Ej młody! Szukasz może Gildii? Adept miecza nie słyszał już nic poza szaleńczym biciem swojego serca i boleśnie rwącym się oddechem. Dopiero, gdy ciężka dłoń znalazła się na jego ramieniu, stanął w miejscu. - Mówiłem do Ciebie… – przyjaznym głosem napomniał assasin wyłoniwszy się z cienia. Młodzieniec ostatkiem sił uniósł głowę odrobinę wyżej dzięki czemu, zamiast podziwiać wspaniałą strukturę ulicznych kafelków, nieprzytomnie spojrzał w twarz skrytobójcy. Spękane wargi swordmena poruszyły się w niemym szepcie. - Co do…? – skrytobójca ledwo schwycił bezwładnie opadające ciało młodzieńca – Potrzeba kapłana! W jednej chwili wokół leżącego wędrowca zebrał się tłumek ciekawskich gapiów. Jeden z arcykapłanów raz po raz ponawiał magiczną formułę leczenia, lecz z jego oczu można było wyczytać, iż jest to próżny wysiłek. - Chyba muszę mu dać ostatnie namaszczenie… – wycedził przez zęby duchowny, lecz mimo to nie ustawał w próbach wyleczenia nieprzytomnego. Assasin wykrzywił w grymasie usta. - Żółtą miksturę! – zażądał – Jeno szybko! Wciąż zbierający się tłum zaszumiał z dezaprobatą. Jeden z kupców nie omieszkał się nawet podzielić wątpliwością, czy aby jest sens wlewania tak cennych specyfików w gardło umarlaka. Jednakże jedno spojrzenie skrytobójcy wystarczyło by wszelki opór prysł i przy ustach swordmana znalazła się butla z płynem. - Mów póki jeszcze możesz dzieciaku… – szepnął płatny morderca i nachylił się bliżej twarzy leżącego. Młodzieniec sztucznie pobudzony krążącym w jego ciele magicznym specyfikiem raz jeszcze poruszył wargami wciąż nie wydając najmniejszego dźwięku. W jego oczach pojawiła się iskierka paniki, lecz mocny uścisk dłoni skrytobójcy przywrócił go do względnego porządku. Czarne chmury śmierci z wolna zasnuwały niebo gasnących oczu. - Dasz radę…! – warknął głośniej skrytobójca i z całych sił potrząsnął konającym. Swordman desperacko otworzył usta i wciągając spory haust powietrza zacisnął dłonie w pięści. Raz jeszcze spróbował coś rzec i tym razem wyczekiwana przez wielu nowina wydostała się na wolność. - Tewam wydał nowy album… I wtedy stało się wszystko to co zostało napisane. Krzyczące twarze w emblemie SoR’u wzniosły ku niebu wrzask przepełniony mieszaniną ekscytacji i artystycznej melancholii. Wszyscy wojownicy stężeli w bezruchu z pomocą magicznego zaklęcia alt i tabu. Tak jak poring podnosi to co zostanie mu rzucone, tak też zgromadzeni gracze sięgnęli w stronę muzycznego daru. I nikt nie pożałował takowej decyzji…
Minęło wiele czasu od mojego ostatniego albumu. A przynajmniej dostatecznie dużo, bym sklecił kolejny zbiór piosenek tyczących się uniwersum Ragnaroka. Nagrania zostały dokonane mikrofonem lepszej jakości i choć przez część nagrań choróbsko niemiłosiernie walczyło z moim gardłem to mam nadzieję, że ostateczna forma albumu „Exp Klasyczny” okażę się dla was co najmniej zadowalająca. Podziękowania składam Gepardowi i Malibci – za serwer o którym mogę tworzyć, Ramoriemu – za wykonanie podkładów, których nijak nie mogłem zdobyć, Nev – za dzielenie ze mną jednej gildii i wsparcie. Rzecz jasna całość nie powstałaby również bez wszystkich graczy nowego KDR’u. Wam też dziękuję za inspirację i wspólną grę każdego dnia. Hm… Może wystarczy. Tewam

Pobierz album